पुणेरी स्टाईल

Verse

माझं नाव वैभव भारत पाटील, पुण्यातला कडक पाटील,

डोकं शांत, पण attitude मात्र फुल मातीळ,

ऑटोवाला विचारतो “कुठं?”, मी म्हणतो “दोन रस्त्यांनी वळतीळ”,

तो म्हणतो “भाऊ, इतकं जवळ?”, मी म्हणतो “हो, पण पुणेरी स्टाईल!”,

Verse

कॉलेजला जातो सकाळी, पण घड्याळ दाखवतं दुपार,

प्राध्यापक म्हणतात “उशीर!”, मी म्हणतो “सर, ट्रॅफिकचा प्रकार!”,

canteen मध्ये बसतो, घेतो एक समोसा चार,

मित्र म्हणतात “पैसे?”, मी म्हणतो “उधारीत संसार!”,

Verse

बाईक माझी जुनी CT, तरी horn माझा king,

रस्त्यावर चालताना goggles लावतो bling bling,

सिग्नलवर थांबत नाही, कारण मी फुल daring,

पोलिस पाहिला तरी म्हणतो — “भाऊ, मी influencer thing!”,

Verse

आई ओरडते रोज, “अभ्यास कर रे काही!”,

मी म्हणतो “आई, आता motivation आली नाही”,

ती म्हणते “लग्न तरी कधी?”, मी म्हणतो “थांब बघू सही”,

कारण सध्या माझं प्रेम फक्त वडापावाशी आहे भाई!

Verse

फ्रेंड्स माझे सगळे शहाणे, पण मी थोडा वेगळा रंग,

ते म्हणतात “भव्या settle हो”, मी म्हणतो “अजून तरंग”,

रोज नवीन plan, पण शेवटी एकच दंग,

झोपतो Netflix पाहत, आणि उठतो पुन्हा भंग!

Verse

पुण्यात सगळं मिळतं, पण attitude heavy,

कटिंग चहा पितो, हातात नसेलेली Navy,

रिक्षावाल्याला बोलतो “साहेब”, पण आवाज थोडा gravy,

आणि समोर आला कोणी नादात, तर म्हणतो “भाऊ, stay savvy!”

Verse

लोक म्हणतात “भव्या, तू serious हो रे थोडा!”,

मी म्हणतो “पुणेरी आहे मी, माझाच वेगळा कोडा!”,

प्रत्येक गोष्टीत टोमणा, पण smile ने झाकलेला सोडा,

कारण वैभव भारत पाटील – हसवतो सगळ्यांना रोजचा डोस हा मोठा!