Ik Ben Crane

Verse

Ik ren over daken in het rode avondlicht,

De stad is stil, maar ik hoor hun geschreeuw in de nacht.

Schaduwen volgen elke stap die ik zet,

Ik zoek een uitweg, maar de duisternis houdt me vast.

Gebroken straten onder mijn voeten van steen,

Verloren zielen dwalen waar ooit mensen stonden.

Elke sprong een kans, elke fout een einde,

Maar ik blijf rennen tot de zon weer komt.

Pre-chorus

En als de nacht valt over deze wereld van pijn,

Voel ik de monsters dichterbij.

Chorus

Ik ben Crane, ik val maar breek niet,

Door het vuur, door de storm die niemand ziet.

Als de hemel zwart wordt en de hoop verdwijnt,

Blijf ik vechten tot het laatste licht verschijnt.

Ik ben Crane, een schaduw in de wind,

Op de rand van wat verloren is en begint.

Zelfs als mijn tijd hier langzaam verstrijkt,

Maak ik mijn laatste sprong voordat de duisternis wint.

Verse

De maan klimt hoog boven de ruïnes van beton,

De jagers ontwaken als de dag verdwijnt.

Mijn hart slaat harder dan hun woeste geschreeuw,

Terwijl ik vlucht langs muren die niemand bereikt.

Ik draag de last van keuzes die ik maakte,

Van vrienden die verdwenen in het stof.

Maar hun stemmen leven voort in elke stap,

Ze duwen me verder wanneer ik bijna stop.

Bridge

Misschien ben ik zelf niet meer dezelfde man,

Misschien heeft deze stad mij ook veranderd.

Maar zolang er ergens nog een vonk bestaat,

Blijf ik rennen door het donker zonder angst.

Chorus

Ik ben Crane, ik val maar breek niet,

Door het vuur, door de storm die niemand ziet.

Als de hemel zwart wordt en de hoop verdwijnt,

Blijf ik vechten tot het laatste licht verschijnt.

Ik ben Crane, hoor mijn naam in de nacht,

Tussen de ruïnes waar de wereld op ons wacht.

En als mijn verhaal hier eindigt in het stof,

Dan vlieg ik verder in mijn laatste sprong.

Outro

Over de daken... door de nacht...

Tot de zon weer opkomt...

Tot het laatste licht... blijft branden.