Крвта Е Едно

refren

Бифе Мал Минхен, легенда што трае,

во срцето гори, иако времето гасне.

Трудно Врапче – секогаш заедно,

иако расфрлани, крвта е едно.

Verse

Сеќаваш ли на ноќи со вино во туби,

ракија, пиво, зборови груби?

Медаро, Кико, Жабата во игра,

фејсови црвени, масата се ниша.

Бранко со тост, Бажо со смеење,

Дали со мудрост, Фалтето со пеење.

Сите различни, ама крвта е иста,

во кафаната времето – балканска вистина.

Сега сме далеку, светот не раздели,

но душата вика: „Браќа, не сме изгубени!“

Секој тост денес со сенка од вчера,

во срцето кафана, бесмртна е вера.

refren

Бифе Мал Минхен, легенда што трае,

во срцето гори, иако времето гасне.

Трудно Врапче – секогаш заедно,

иако расфрлани, крвта е едно.

Verse

Дежо и Дени, бачката на маса,

Зисо и Љупчо – смеење до каса.

Чачето, Нец, Даро и Гоце,

пенчо последен, чашата да скрши.

Ноќите луди, со караници ситни,

утрата матни, со приказни митски.

„Не ме плашиш со закани празни“,

наш стил остана – уличен, хазни.

Иако животот некаде нè фрли,

сеќавањето живо, како оган што гори.

Трудно Врапче не е само збор,

тоа е заклетва, животен кор.

refren

Бифе Мал Минхен, легенда што трае,

во срцето гори, иако времето гасне.

Трудно Врапче – секогаш заедно,

иако расфрлани, крвта е едно.

Verse

Ако влезеш непоканет, ќе осетиш мраз,

овде чашата крши, не се игра со нас.

Со тупаница зборувам, со шишиња пратам,

ќе паднеш на под, ако лажен ми влеташ.

Нè плашат ли титули? – Ние сме улица,

со рана и шепа, со вера и музика.

Секој брат од Врапче е столб во град,

ќе те снема за миг, ако фрлиш погрешен хак.

Не е бајка ова, туку живот што жари,

во Мал Минхен растат вистински мари.

Кој преживеал тука – знае кој сме,

Трудно Врапче, брат, засекогаш е!

refren – outro

Бифе Мал Минхен, легенда што трае,

во срцето гори, иако времето гасне.

Трудно Врапче – секогаш заедно,

иако расфрлани, крвта е едно.